April 2023: 4 maand post HSCT

20 april 2023 Donderdag:

Het wordt weer eens tijd voor een update en dus ga ik er even voor zitten ….. ook omdat ik strikte orders heb gekregen van Cle in het kader van “doe eens even weer rustig aan” …..

Sinds half maart is mijn trainingsschema bij Wes (zie BEWEEG.) weer opgeschroefd van 2 naar 3x per week trainen en ik voel mij iedere keer sterker worden. De oude MS klachten dienen zich zo nu en dan aan, iets wat ik ook kon verwachten dit jaar, maar dat kan ik iedere keer dan ook wel weer verklaren qua verhouding in de energie en belastbaarheid …. maar hey, ik wil graag weer door dus neem ik regelmatig toch teveel hooi op mijn vork. Ik ga dan nu weer even in een lagere versnelling.

En toch, vind (en voel) ik dat het goed gaat 🙂 Mijn energie voelt goed, mijn lichaam gaat niet achteruit maar is best sterk op dit punt, 4 maand na de behandeling en ik kan ook niet anders dan alleen maar de goede vibe houden !! Ik heb er terugkijkend, zoveel kracht, energie en alles ingestoken dus het mag niet anders gaan dan GOED!!

Een paar weekjes terug hebben Manuela (Vonk red.) en ik elkaar weer voor het eerst ontmoet na de HSCT-behandeling. We hebben heerlijk geluncht bij Intenzo en ondanks dat we elkaar al regelmatig telefonisch of via Facetime hadden gesproken was het een “feest der herkenning” wat wij beide hebben doorgemaakt in Mexico en de tijd erna. Allebei kunnen wij nu nog niet zeggen of de behandeling ons brengt waar wij beide zo vurig op hopen maar één ding is in ieder geval wel duidelijk, er is bij ons allebei geen achteruitgang en dat is voor nu al winst met een de hoofdletter W !!

@Intenzo lunchen met Manuela (medestrijder HSCT; ze was in okt/nov 2022 in Mexico)

Twee weekenden geleden kreeg ik mijn verjaardagscadeau van de mannen, een weekendje weg met elkaar!! Van Koen, Mart en Cle kreeg ik in januari, toen ik nog nergens naartoe kon een kaart als kodo “een weekendje weg” We zijn op zaterdagochend vroeg vertrokken naar Bataviastad voor wat leuke inkoopjes om vervolgens naar Alkmaar te gaan waar we midden in de stad een leuk hotel hadden geboekt. Wij kwamen daar rond 4 uur aan en toen ben ik heel even gaan liggen terwijl de mannen een gezellig kroegje opzochten. Om 19.00 uur hadden we een tafel gereserveerd bij een geweldig Italiaans restaurant, Il Colosseao welke door een grote Italiaanse familie werd gerund met alle toeters, bellen en lawaai uit de keuken die daarbij hoort. Een heerlijke, super smaakvolle avond viel ons hier ten deel. Getuige de fotootjes hieronder.

@Il Colosseo Italiaans restaurant Alkmaar.

Na het geweldige eten namen we nog een afzakkertje in een leuke kroeg en kwamen in gesprek met een stel uit Alkmaar. Cle en ik hielden het rond een uurtje of 1 voor gezien en zochten ons bedje op in het Grand Hotel terwijl de boys op advies van het Alkmaarse stel nog een club (of iets dergelijks ?) hebben bezocht.

@Alkmaar by night

De volgende dag na het ontbijt hebben we nog een stukje van de binnenstad van Alkmaar gezien, wetende dat we hier sowieso nog een keertje iets langer terug zullen komen..

Op de terugweg hadden we het gekke idee opgevat om via Volendam te gaan en ons op de “gevoelige Volendamse plaat” te laten vereeuwigen :-)) Allereerst een kleine lunch in Monnikendam genuttigd (waar wij in de eerste instantie van dachten dat we in Volendam zaten) en Monique Smit (red. zus van Jan) aan het tafeltje achter ons zat met manlief 🙂 Vervolgens vertrokken we alsnog richting Volendam waar traditioneel in het eerste weekend van april met de pieperrace, dit is een zeilwedstrijd met botters en skutjes uit Voledam, wordt gehouden ter ere van de start van het nieuwe seizoen.

En het kon dus niet uitblijven want we moesten, zoals gezegd, vereeuwigd worden in Volendam’s kostuum :-))

Het ziet er ongelooflijk serieus uit maar ik kan melden dat we dubbel hebben gelegen van het lachen. En die fotograaf maar schieten alsof wij bekendheden cq sterren waren :-))